آتلانتا     
دیروز فرصتی دست داد که یک سری به آتلانتا، مهم‌ترین شهر جنوب آمریکا بزنیم. آتلانتا از اینجا حدود سه ساعت و نیم راه است.

آتلانتا اولین شهر میزبان المپیک بود که من تا بحال رفته‌ام. برای همین جالب‌ترین نکته‌ای که در مورد آتلانتا بهش برخورد کردم این بود که چطور می‌شه که استخر دانشگاه جورجیا تک انقدر مجهز باشه که حتی می‌تونه میزبانی المپیک رو بر عهده بگیره. توجه کنید که استخر المپیک رو در اختیار دانشگاه نگذاشتند، بلکه استخر دانشگاه رو در اختیار المپیک گذاشتند.



آتلانتا میزبان ساختمان اصلی یا ستاد شبکه خبری CNN هم هست.



در مورد کوکاکولا که همسایه جورجیا تک به حساب میاد گفته می‌شه که یکی از کارمندهاش رو که داشته توی این ساختمون پپسی می‌نوشیده، اخراج کرده!



آتلانتا یک سینمای قدیمی و معروف هم به اسم فاکس داره که از نظر تاریخی یک چیزی تو مایه‌های لاله‌زار خودمونه، اما نه لزوما با همون ذهنیت فرهنگی!



آتلانتا شهر خیلی قدیمی است. بیشتر خیابان‌های اصلی آتلانتا، خصوصا خیابان‌های با اصل و نسب‌تر، تنگ و باریک و عموما دو خطه هستند. وقتی که توی مرکز شهر آتلانتا قدم می‌زنید، هیچ بعید نیست این حس رو پیدا کنید که دارید توی خیابون جمهوری قدم می‌زنید.