در عجبم از این جماعت نئوحزباللهی که برای حمایت از احمدینژاد و حلقه حامیانش حاضرند ۲۴ سال از تاریخ جمهوری اسلامی را به گند بکشند و به سرانش شعار مرگ بدهند و اتهام خیانت بزنند.
در تمام این مدت هم ولایت مطلقه فقیه بالای سر این دولتهای خائن بوده و دم از دم برنیاورده. بساط نظارت استصوابیاش هم همیشه به راه بوده. هیچ دغدغهای هم از این که باید کارنامه کاری پس بدهد و پاسخگویی از او طلب بشود نداشته.
با تمام این اوصاف، همین جماعت نئوحزباللهی در همان دوران ۲۴ ساله متعقد بودند که کشور کاملا در شرایط گل و بلبل است و هیچ مشکلی هم نیست. هر ۲۲ بهمن و روز قدس هم مردم در تظاهراتهای میلیونی از مسؤولین وقت حمایت می کردهاند، و به دهان استکبار جهانی که چشم دیدن پیشرفت و عدالت زبانزد ایران اسلامی را نداشته مشتهای محکم میکوبیدند. اما الآن متوجه میشویم که در آن ۲۴ ساله چه خیانتها که به مردم نشده است. مردم هم همان موقع خون به جگر بودهاند. ولی فقیه هم با وجود اختیارات نامحدودش به تماشا نشسته بوده.
و این جماعت نئوحزباللهی در این رفتارشان هیچ تناقض و دوگانگی نمیبینند. مثل رعایای خوب سرجایشان نشستهاند و مفتخرند به عدالت و پیشرفتی که احمدینژاد با امثال کامران دانشجو و علی اکبر محرابیان که عصاره توان مدیریت علمی و صنعتی کشور هستند برایشان به ارمغان آورده.
ده سال دیگر اما، اگر هنوز دست عنایت امام زمان پشت نظام باشد و تا آن موقع سر کار بماند، خیلی عادی یک عده دیگر را «آدم بده» میکنند و باز میفهمیم که در این مدت هم کشور در فلاکت بوده و عامل تمام بدبختیها آن عده محدود آدم بد بودهاند.
در تمام این مدت هم ولایت مطلقه فقیه بالای سر این دولتهای خائن بوده و دم از دم برنیاورده. بساط نظارت استصوابیاش هم همیشه به راه بوده. هیچ دغدغهای هم از این که باید کارنامه کاری پس بدهد و پاسخگویی از او طلب بشود نداشته.
با تمام این اوصاف، همین جماعت نئوحزباللهی در همان دوران ۲۴ ساله متعقد بودند که کشور کاملا در شرایط گل و بلبل است و هیچ مشکلی هم نیست. هر ۲۲ بهمن و روز قدس هم مردم در تظاهراتهای میلیونی از مسؤولین وقت حمایت می کردهاند، و به دهان استکبار جهانی که چشم دیدن پیشرفت و عدالت زبانزد ایران اسلامی را نداشته مشتهای محکم میکوبیدند. اما الآن متوجه میشویم که در آن ۲۴ ساله چه خیانتها که به مردم نشده است. مردم هم همان موقع خون به جگر بودهاند. ولی فقیه هم با وجود اختیارات نامحدودش به تماشا نشسته بوده.
و این جماعت نئوحزباللهی در این رفتارشان هیچ تناقض و دوگانگی نمیبینند. مثل رعایای خوب سرجایشان نشستهاند و مفتخرند به عدالت و پیشرفتی که احمدینژاد با امثال کامران دانشجو و علی اکبر محرابیان که عصاره توان مدیریت علمی و صنعتی کشور هستند برایشان به ارمغان آورده.
ده سال دیگر اما، اگر هنوز دست عنایت امام زمان پشت نظام باشد و تا آن موقع سر کار بماند، خیلی عادی یک عده دیگر را «آدم بده» میکنند و باز میفهمیم که در این مدت هم کشور در فلاکت بوده و عامل تمام بدبختیها آن عده محدود آدم بد بودهاند.





سلام رفیق
صحبت هات خیلی جای فکر و بحث داره
خوشحالم که به صورت کاملاً اتفاقی با وبلاگت آشنا شدم
گرچه که فقط یک بار از وبلاگت دیدن می کنم و دفعه بعد فقط بستگی به رندوم گوگل داره!
ولی عالی بود!
نمی دونم می دونی یا نه...ولی فیلترت کردن! واسه همین ملت نمی تونن بیان
دلسرد نشو!